chojiminch

Η ταινία έχει εμφανείς κάποιες Bergmanικές επιρροές και πραγματεύεται το θρίαμβο της θέλησης για ευτυχισμένη ζωή μετά την απελευθέρωση από το φαινομενικό και καταπιεστικό "λανθασμένο εκ φύσης" εγώ, καθώς και την υπαρξιακή ανάγκη για την αποδοχή της ιδιαιτερότητας του. Μετά την ανεπανάληπτη οσκαρική ερμηνεία του στο περσινό Theory of Everything ως παραπληγικός φυσικός Steven Hawking, o "χαμαιλέοντας" Eddie Redmayne εκτοξεύεται, καθώς υποδύεται μαεστρικά το διπλό ρόλο του/της Einar/Lili, συνδυάζοντας το αναμβισβήτητο θεατρικό ταλέντο του με τα θηλυπρεπή του χαρακτηριστικά. Επισκιάζει ολοκληρωτικά όλους τους υπόλοιπους ηθοποιούς στην ταινία, ίσως με την μικρή εξαίρεση της γυναίκας του Alicia Vikander (Anna Karenina, The Man from U.N.C.L.E., Ex Μachina), η οποία φαίνεται να πέρασε στο νήμα τη Gwyneth Paltrow, που λεγόταν ότι ήταν υποψήφια για το ρόλο. Ο Βρετανός οσκαρικός σκηνοθέτης Tom Hooper, μετά τα άκρως επιτυχημένα περάσματα από τη μικρή οθόνη και τις βραβευμένες σειρές με την ΗΒΟ, επανέρχεται στο σινεμά δριμύτερος με τις πρόσφατες ταινίες The King’s Speech και Les Miserables (οπού ξανακατηύθυνε τον Eddie Redmayne) και εκτόπισε καταξιωμένους Σκανδιναβούς σκηνοθέτες που φημολογούνταν ότι ήταν υποψήφιοι να σκηνοθετήσουν την ταινία. Φαίνεται ότι χειρίζεται πλέον υπέροχα την αμβλυγωνική κάμερα του και κατευθύνει μαεστρικά τους ηθοποιούς του, βγάζοντας από τον Eddie Redmayne όλη τη θεατρικότητα που απαιτεί ο ρόλος, ο οποίος ήταν διακαής πόθος της Nicole Kidman. Η δε καταπληκτική μουσική επένδυση του "δικού μας" και εξαιρετικά ταλαντούχου Alexandre Desplat (The Grand Budapest Hotel, Argo,The Curious Case of Benjamin Button, Girl with a Pearl Earring) αναδεικνύει τις κορυφώσεις της ταινίας. Ο ίδιος συνεχίζει με τον Tom Hooper μετά την συνεργασία τους στο King’s Speech και καθιερώνεται πλέον στις ατμοσφαιρικές κυρίως ταινίες, βασισμένες σε πραγματικές ιστορίες ή σε νουβέλες.